Olympus PEN since 1959 staat er trots op de fraaie behuizing van deze “retro-look” camera.
Ondergetekende mocht er een paar dagen mee op stap, en het moet gezegd: het is een fraaie camera met nostalgische trekjes, zoals een gedegen behuizing en verwisselbare lenzen van hoge klasse.
Ook veel nieuwe techniek (uiteraard): geen (doorzicht-)zoeker op de camera maar een fraai 230.000 dots LCD scherm achterop, geen filmrolletje met max. 36 opnames maar een SD kaart van enige GB waarop zomaar een paar honderd foto's passen, enz. enz.
In feite is het natuurlijk een moderne camera: redelijk compact, zonder zoeker (zoals alle hedendaagse compact- camera's) maar met een in het oog springend verschil: mét verwisselbare lens.
Ik kreeg de “standaard-zoom” lens mee: ZUIKO 14-42 mm/ 1: 3,5-5,6.
Equivalent voor 35 mm zou dit 28-82 mm zijn, dus licht groothoek tot licht tele.
Dat gaf gelijk al een vreemd gevoel: een moderne camera, niet de kleinste en niet de goedkoopste heeft slechts een 3x zoom bereik. Voor meer groothoek of meer tele zal je naar andere lenzen moeten.
Wat ook een vreemd gevoel gaf in het begin, je neigt er toe de zoeker voor het oog te willen brengen: Zo sterk is dat nostalgische gevoel !
Erg fijn daarentegen was weer, dat je een nauwkeurig begrensd beeld op het heldere LCD scherm krijgt voorgetoverd. Door aan de zoom-ring te draaien kan je nauwkeurig in-/uitzoomen tot de gewenste beeldbegrenzing. Dat is wat anders als de zoomknop /-schuif die je op veel compact camera's tegenkomt. Daar is het altijd gokken of veel puzzelen om een beetje de uitsnede te krijgen die je wilt.
Alle instellingen vind je achterop, alleen de belichting compensatieknop tref je bovenop aan, naast de ontspanknop: goede plek!Veel functieknoppen zijn er niet. Een groot aantal functies zitten - soms diep – in het op zich overzichtelijke menu opgesloten. Zo kan je wel eenvoudig kiezen tussen enkelbeeld- of repeteeropname, maar voor een “bracketing” opname moet je echt het menu induiken. Juist omdat de camera bedoeld lijkt voor de serieuze amateur had ik hier een andere keuze verwacht.
Dat er in het menu zgn. creatieve filters zijn opgenomen, dat zijn de moderne tijden.
Over de beeldkwaliteit kan ik kort zijn: de opnames zien er stuk voor stuk prima uit.
Met de “Fn”. toets kan eenvoudig geschakeld worden tussen jpeg en jpeg+RAW. Beeldformaten kunnen 2:3, 4:3, 16:9 en 6:6 (oftewel vierkant) gekozen worden. Het RAW formaat blijft uiteraard het max. formaat van 4032 x 3024 pixels,
een echte 12,3 MP camera dus. Jpeg kent de formaten L(large) M (middle) en S (small) voor resp. 12 MP, 5MP en 1,2 MP (bij beeldverh. 4:3) per opname.
De beeldstabilisatie werkte zo te zien uitstekend. Ook de keuzeknop op SCN (scènes) werkte makkelijk: gelijk de goede instelling voor landschap, portret, macro enz.
Twee dagen is echt te weinig voor een uitgebreide kennismaking. De camera gaf me een vlees noch vis gevoel: mét de zoomlens 14-42 mm, die wanneer actief vrij “aan de maat” is heeft de camera veel van een spiegelreflex (maar dan zonder de bijbehorende voordelen als een heldere zoeker, met de ook leverbare “pancake”lens 17mm/1: 2,8 is het een uitstekende “compact” met heel wat meer mogelijkheden dan de meeste compact camera's maar zonder de bijbehorende (compacte-) maatvoering. De prijsstelling mag “aan de hoge kant” genoemd worden.
Dat een flitser ook nog eens separaat aangeschaft moet worden is m.i. geen pluspunt.
Maar… juist het feit dat je niet alles aan “de automaat” hoeft/kan overlaten maar zelf kiest voor uitsnede, scherptediepte en belichtingsaanpassing, maakt het fotograferen met de nieuwe PEN tot een plezier.
Ik ben benieuwd wat deze PEN in de markt gaat doen. Olympus heeft het zich niet gemakkelijk gemaakt.
Olympus, PEN, compact, vewisselbare lenzen