Kort na elkaar had ik de gelegenheid 2 “semicompacts” aan de tand te kunnen voelen; de FUJI Finepix HS10 en de Panasonic LUMIX DMC-FZ100 (wat een mond vol: verder heet de camera gewoon Lumix FZ100 of, nóg korter: FZ100)
De laatste heeft “maar” 24 x zoom en geen 30 zoals de Fuji, maar beschikt weer over heel andere kwaliteiten.
Zo kent de camera de mogelijkheid in RAW op te nemen (*.RW2) en dat is een niet te versmaden kwaliteit.
Op bijgaande foto ziet u (als het beeldscherm het toelaat bij ongeveer klein formaat) een schermopname. Links de *.jpg en Rechts de *.RW2 versie.
Mijn keuze stond snel vast: voor max. technisch resultaat altijd opnemen met RAW (eventueel+ jpg-fijn)!. Dat de *.RW2 opnames wat zachter tonen is tenslotte normaal, RAW opnames hebben altijd nabewerking nodig.
Veel...
Wat in de praktijk al snel opviel, is dat er in deze compacte camera een hoop kwaliteit is “verstopt”:
Ga maar na: 24 x optische zoom (KB equiv. 25 – 600 mm!), een 14Mp sensor (beeldverh. 4:3), die ook HD videofilm (1080i AVCHD) mogelijk maakt, “burst” opnames na elkaar zijn mogelijk tot 11 bld/sek bij 14Mp en zelfs 60 bld/sek bij 3,5Mp.
Het LCD scherm van de FZ100op bleek ook van hoge kwaliteit: 460Kp en kantelbaar. Alhoewel mijn voorkeur uitgaat naar op-/neer klapbaar (voor de fotograaf onder ons) begrijp ik wel de keuze voor draaibaar -ook naar de zijkant- wat voor filmers weer makkelijk is.
Beeldstabilisatie is (uiteraard tegenwoordig) ook aan boord. Niet meer altijd vanzelf sprekend was de prima vormgegeven zonnekap, die zich ook nog eens omgekeerd eenvoudig liet opklikken.
Fraai vond ik ook het vergrote (deel-)zoekerbeeld bij handmatig scherpstellen. Toch altijd moeilijk, vergroot deze optie het gemak om dat ook eens te doen: met de hand scherpstellen. Niet vaak maar soms net wel, focust de automatische scherpstelling juist op dat detail, dat nou net niet belangrijk blijkt.Accu in plaats van penlights
Wat me ook beviel: een goede oplaatbare accu, type Lithium-Ion. Daar heb ik een hele 4G SD kaart mee volgeschoten (Hi-res+RAW). Uit ervaring weet ik, dat je dat met een 4 AA penlights niet zal lukken.
Bovenop de camera kom je de bekend functieknop tegen, met o.a. ook een macro-stand. Die
macrofunctie is verrassend goed: bij groothoekinstelling opname tot 1 cm afstand mogelijk! Ook een geweldig gemak: in de zoeker wordt weergegeven: scherpte vanaf 4 cm (bijv.) zodat je ook niet probeert té dichtbij te fotograferen. De keuze in beeldkwaliteit is ook professioneel te noemen: van Low tot High resolution, al dan niet in combinatie met (Lumix-)RAW. De optiek komt van goeden huize (Leica) en de MOS sensor werkt uitstekend tot ongeveer 800 iso. Daarboven wordt ruis wel zichtbaar.
Opties
Een aantal opties, die je vroeger als “ lollig maar ..” zou beschouwen schijnen tegenwoordig gemeengoed te worden. In zekere zin terecht, want de kwaliteit wordt almaar beter. Gezichtsherkenning bleek bijvoorbeeld erg goed te werken. Max. 6 gezichten kunnen worden vastgelegd met bijbehorende gegevens als naam/verjaardag.
Dat heb ik niet gedaan, maar een paar gezichten van bekenden wist de camera goed te onderscheiden.Hij houdt door de gezichtsdetectie daar zelfs rekening mee bij het scherpstellen en de kleurweergave!
Dat je op het LCD scherm trouwens ook weergegeven krijgt welke sectoren van het beeld voor het scherpstellen worden gebruikt vond ik een prima noviteit.
De elektronische zoeker is ( nog steeds) van een inferieure kwaliteit, want onduidelijk, met slechte kleuren. Dat daar geen schot in zit verbaast me nog steeds.
Het aantal scene mogelijkheden is erg ( mij té-) groot: behalve de panorama optie: na de 1e foto verschijnt een zwak (rechter-) deel op de linker zijde van het scherm zodat de overlap “”vast ligt met de tweede te maken foto, zijn er “instellingen” voor “kaarslicht”.”zonsondergang”,”huisdieren”of “”baby's. Ook daarvan kan de leeftijd/geboortedatum worden ingegeven etc. etc.
maar niet te-veel
Mocht ik er ooit aan toekomen: de camera is een langere- en meer uitgebreide kennismaking meer dan waard. De handleiding neemt ruim 200 pagina's, dus te studeren (en te proberen) valt er nog veel.
Een groot aantal “features” zijn nog maar net aangetipt. Zo heb ik maar een paar minuten gefilmd. De beelden daarvan -rechtstreeks op de HDTV beeldscherm - waren uitstekend van helderheid, kleur en scherpte. Hier was het weer een voordeel, dat je kon zoomen tijdens het filmen, iets dat met handmatig zoomen vrijwel onmogelijk is. Wel was enig geluid van de zoom-motor waarneembaar, maar dat alleen bij erg stille opnames. In “de dierentuin” is het niet al te stil en daar stoorde het de opnames niet.
Samenvattend: een fantastische combinatie van hoogwaardige optiek, constructie knowhow en elektronica zijn hier samengevoegd tot een heel fijne, compacte en gebruiksvriendelijke camera, die toch heel veel persoonlijke instellingen en voorkeuren mogelijk maakt.
Een en ander resulteert dan “automatisch” in geweldig beeldmateriaal.
Panasonic, Lumix, 24x,Leica,kwaliteit