Dat was weer eens luxe: met 2 camera's op stap. Wij van Camera2Go hadden de E5 voor deze rubriek aangevraagd, kregen daar zijn “voorganger” nog eens bij om die in de vergelijking mee te nemen.
Beide camera's waren (beetje jammer) wel met dezelfde lens uitgerust: Zuiko Digital ED 12-60mm/F2.8-4.0. Ik had graag ook eens een tele-Zuiko in handen gehad.
Al bij het oppakken merk je: dit is geen “instapper”: de camera is weliswaar compact, maar weegt de nodige grammen. De behuizing is ook geen plastic- maar gebouwd in lichtmetaal. Zonder lens praat je al gauw over 800 gr. De lens was ook nog eens 580 gr, “sjouwen” dus.
Robuste kwaliteit
De E3 en E5 camera's zijn de topmodellen uit de Olympus FourThirds programma. Ooit bedoeld om – met een kleinere sensor (17,3x13mm) dan de gebruikelijke APS-C sensor (23,6x15,7mm) - compacte camera's met verwisselbare lenzen te ontwikkelen.
Door het kleine sensorformaat werd de “cropfactor” 2x, zodat een 14-60 mm lens een KB-35mm equivalent oplevert van een 28 – 120 mm.
De sensor telt 12,3 Megapixels, ( bij de E3 zijn dit er 10) een prestatie voor dit kleine formaat. Inmiddels gaan veel fabrikanten verder in de pixel race maar laten we eerlijk zijn: welke fotograaf print zodanig grote “lappen” (A2 of groter) dat hij ongeveer hoog pixel aantal nodig heeft. Eerder geldt: beter een goede lens dan een hoog pixel aantal.
Wat die lens betreft: ook top! We kregen als gezegd de 12-60 mm zoomlens ter beschikking. Een pracht stuk “glas”, scherp tekenend en uiteraard vrij prijzig (€ 800+). Vergelijk dat maar eens met een “kit-lens” die voor de “body -prijs plus €100” vaak geleverd wordt.
De body van lichtmetaal - een magnesiumlegering – voorziet ook in stof en vochtdichte afsluiting. De body van de E5 accepteert 2 verschillende kaarten: zowel een CFI/II - en een SD/SDHC kaart vinden hun plaats. De in de E3 nog toegepaste xD Picturecard heeft het terrein verlaten. Deze kaart werd toch al nauwelijks toegepast.
Video
Nieuw bij dit model is de mogelijkheid om 1280x720 (HD-Ready) video op te nemen. De beeldverhouding is hier 16:9, terwijl de basis foto beeldverhouding 4:3 is. Andere foto beeldverhoudingen (zoals de klassieke 3:2) zijn instelbaar maar “kosten” pixels.
De camera kent geen grote programma schakelaar. Eerst even een gemis, maar al gauw merkte ik dat de “mode” knop mij de weg wees naar de instelling die ik zocht. Die “mode”, bijvoorbeeld diafragma-voorkeuze (A) verschijnt dan in het LCD schermpje bovenop de camera. 't Is even wennen maar dan werkt het ook prima.
Ook prima werkte het grote LCD scherm achteropde E5: 920k-dots, 3-inch en vergeleken met dat van voorganger E3 (230k-dots, 2,5-inch) een duidelijk helderder en beter leesbaar scherm. Ook kreeg ik de indruk, dat de Olympus technici duidelijk de wat zwakkere punten van de E3 hadden aangegrepen voor verbetering in de E5. Zo lijkt de menustructuur van de E5 nog wat logischer om mee te werken dan van de E3.
Dit menu ziet er wat ouderwets uit, maar werkt snel: met de “D-knop” naar de functie, dan deze met het achterste instelwiel instellen.
Live-view
Live-view is uiteraard van toepassing, anders geen video.
Het grotere scherm laat het ook toe om “met de hand” scherp te stellen, iets wat schrijver dezes nog al eens doet omdat de automatische scherpstelling soms de verkeerde zone in het beeld kiest.
Fraai tevens is, dat het scherm 180º gedraaid kan worden en ook zijdelings kan worden weg geklapt (ook handig bij video opnames). Door het scherm tegen de camera te klappen ligt het erg goed beschermd, ook dat is een goede zaak.
Praktijk
De camera is snel schietklaar. Continue kunnen 5 opnames per sec gemaakt worden. Bijgaande “windmill of your mind” foto werd samengesteld uit 6 opnames die direct achterelkaar geschoten werden in de 60 mm (equiv. 120 mm) stand, uit 't handje!
Dat de E5 beeldstabilisatie heeft (zowel horizontaal- als vertikaal-) spreekt vanzelf.
Naast jpeg's kan de camera (vanzelfsprekend voor dit niveau) RAW opnames maken en combinaties van beide. ISO waarden kunnen worden gekozen tussen 100 en 6400, maar bij 800ISO vond ik wel enige ruis, laat staan bij 6400ISO. Ik zou me snel tot 800ISO als max. waarde beperken.
Maar ja, hoe vaak kocht u vroeger een 400ISO filmrolletje?
Aan de andere kant: als fotograferen in tamelijk duistere omgeving uw “ding” is zult u maar al te blij zijn met de ontwikkelingen van de laatste tijd. Hoge ISO waarden worden meer en meer probleemloos (te weten ruis-arm). De E3 en E5 bijten hier echter niet het spits af.
Voor ongeveer prof. camera een beetje afwijkend vond ik wel het menu van “creative filters”, duidelijk afkomstig uit de “pocket” camera omgeving. Wel weer erg “prof.” is de ingebouwde draadloze flitserfunctie.
Wat zelden genoemd wordt – ik heb er zelf ook geen ervaring mee – is het feit dat je een hele mooie Olympus lens op een –ook- hele mooie Panasonic camera kunt zetten. Tenslotte is de 4/3 formule onder meer bedoeld voor het vastleggen van eisen voor onderling tussen merken wisselbare lenssystemen.
Testfoto's kunt u vinden op: www.harphoto.nl/ onder het kopje: Camera2Go testopnames
Olympus, E3,E5,FourThirds,kwaliteit,robuust,top