Door mijn “werk” voor Camera2Go ben ik vaak in de gelegenheid met moderne camera's op stap te zijn. Een waar voorrecht! Zo modern als de Sony Alpha 77 was me echter niet eerder overkomen. Een revolutionair systeem: “translucent mirror” zoals ze het zelf noemen, ligt aan de basis van dit nieuwe type camera's waarvan er ongetwijfeld nog een aantal – in varianten ervan -het licht zullen gaan zien. Wij zouden zeggen half doorlatende spiegel, maar dat zou geen goede benaming zijn: de spiegel laat ca. 65 – 75% van het zichtbare licht door ( zo tussen 380 en 650 nm.) terwijl van het Infrarood gedeelte het meeste gereflecteerd wordt. Dit laatste wordt gebruikt om via fasedetectie scherp te stellen.
Wat betekent dat nou in de praktijk
Doordat de spiegel niet meer omhoog klapt, zoals bij “klassieke” DSLR's, heb je geen “optisch” beeld in de zoeker: de zoeker geeft het beeld weer van de elektronische zoeker. Die is in veel omstandigheden helderder dan wij “spiegel reflex” adepten gewend zijn.. Zeker in donkere omstandigheden (donker weer, donker onderwerp) is dit een voordeel.
Ook is het mechanisch geluid zeer sterk gereduceerd: was Sony ( net als Minolta- de voorganger van de Alpha camera's) nooit de stilste camera in vergelijking met Nikon en Canon, nu is dat verschil verdwenen: een fluisterzachte klik is het resultaat.
Vreemd?Alles wat ongewoon is – wat we niet kennen – komt in eerste instantie als vreemd over.
Staat de camera niet Aan, dan heb je geen zoekerbeeld! Staat de camera wel aan, dan heb je het zoekerbeeld zoals dat door de elektronische zoeker geleverd wordt inclusief witbalans correctie en/of belichting correctie.
Dat was dus even wennen: vaak had ik de indruk dat ik naar een “optisch” beeld keek, zo natuurgetrouw was het zoeker beeld wel, maar weken de kleuren wat af van wat mijn (andere-) oog in werkelijkheid zag.
Dat je een elektronisch beeld ziet valt alleen op bij specifieke onderwerpen, zoals stenen muren, houtnerven enz. waar een soort “moiré” patroon ontstaat.
Dit is dan ook gelijk het enige “nadeel” waar ik in de praktijk tegenaan gelopen ben.
Dat de zoeker helder(-der)is, een kleine 9% vergrotingsfactor heeft en 100% beelddekkend is, is alleen maar een voordeel.
Beeldsensor
De beeldsensor van deze nieuwe camera mag indrukwekkend genoemd worden: 4000 x 6000 pixels (24 MP dus) op een oppervlak van 15,6 x 23,5 mm! Sony kende tot nu toe de Alpha 850/900 serie met 24 MP, maar dit zijn “full-frame” camera's met 24 x 36 mm. sensors. Voor de zoeker maakt Sony ook gelijk maar een grote sprong: dit is een 2,4 Mdot OLED sensor, waarin gebruik gemaakt wordt van 19 punts AFsensor 11 daarvan zijn “cross-type”: zowel horizontaal als vertikaal gevoelig. Het display achterop (met de bij Sony gebruikelijke bewegingsvrijheid in vele richtingen) telt nog altijd een indrukwekkend aantal ( 920k) dots.
Nadeel van al die pixels: een 4000x6000 pixels RAW bestand “neemt” gelijk 24MB opslagruimte in beslag; zijn “fine-jpg” versie al snel 7 MB.
Grote- en snelle –geheugenkaartjes zijn dus een must.
Snelheid
Ook op het terrein van snelle informatieverwerking werd een grote stap voorwaarts gezet: hierdoor wordt het mogelijk om bijvoorbeeld 1080p 60 video-opnames te maken met continue autofocus (iets wat fysiek bij standaard DLSR's onmogelijk is)
Andere noviteiten
Ook nieuw bij deze Sony: een extra LCD scherm bovenop de camera. Dat is een aardigheid die we wel van Canon en Nikon kenden, maar bij Sony tot nu toe niet voorkwam. Ook de “scherptediepte knop kent een “extra”: door indrukken wordt het diafragma gesloten en krijg je een “indruk” van de scherptediepte van de opname. Nu echter kan ook een “opnamepreview” gemaakt worden, waarin het effect van de sluitertijd (ook) meegenomen wordt.
Iets wat veel DLSR's ook niet kennen: de functie “gezichtsherkenning”, een panorama-sweep mogelijkheid en meer van dit soortfuncties die we eerder kennen van (semi-) compactcamera's.
Object Tracking
Als je (per ongeluk?) op de joystick drukt, wordt het object-tracking systeem geactiveerd. Druk je dan nog eens, dan wordt het opject in het centrum van het beeld gekozen “om te volgen”. Beweegt het object binnen het beeld, dan kiest de Alpha 77 het dichtst bij behorende ASF punt voor de scherpstelling. Snel bewegende voorwerpen worden niet gevolgd: het systeem werkt niet bij de supersnelle 12 beelden/sec. modus maar beperkt tot 8 bps.
GPS
Dat had ik nou wel eens willen bekijken, hoe de ingebouwde GPS de data van NoorderBreedte/OosterLengte aan de opnames toevoegt. (Ik ben het land niet uit geweest). Helaas, blijkt dat de Sony Alpha 77 in verschillende varianten op de markt gebracht wordt. Ik had de “gewone” terwijl er ook de Sony Alpha 77V variant bestaat (mét GPS). Dát komt een volgende keer(?).
HDR
Ook deze Sony kent de mogelijkheid meerdere (snel na elkaar genomen) opnames te combineren tot 1 opname. Het doel waartoe deze techniek zich eigent is divers. Een mogelijkheid is de beperking van ruis (ruisreductie), een andere het maken van opnames met hoge contrasten, een soort “auto-bracketing”,
Sony noemt dit DRO (DynamicRangeOptimization)
Nog meer…
Top camera's hebben nu eenmaal meer mogelijkheden dan eenvoudige point&shoot types. Dus kent deze Sony ook Compensatie voor Lensvervorming, Compensatie voor Chromatische Aberratie en Compensatie voor Vignetering (Shading). Deze zijn –uiteraard- gebonden aan het type toegepaste lens. Sony zal de voor de compensatie benodigde data per Firmware-Upgrade meer en meer ter beschikking stellen naar mate het systeem uitbreidt.
Knoppen, knoppen, knoppen
Zoals gezegd: nagenoeg oneindig veel instellingsmogelijkheden en toch…. is de camera al gauw goed te bedienen. Het menu zit logisch in elkaar en de vele knoppen op achter, boven en voorkant spreken duidelijke taal.
De joy-stick geeft al snel toegang tot een functie, (de bijbehorende functieknop ook trouwens) en de instelwielen voor- en achter maken het snel verstellen van een instelling tot een kinderspel.
Ook fraai is, dat je sommige knoppen een andere functie kunt toewijzen dan waar ze oorspronkelijk voor bedoeld zijn. Zo kon eenvoudig geswitcht worden van jpeg+RAW naar jpg, door het bedienen van de AEL knop.
Conclusie
Tsja, dat wordt moeilijk… aan de ene kant: duidelijk een topmodel onder de camera's. En zoals van levende topmodellen wordt gezegd: met een gebruiksaanwijzing.
Aan de andere kant: (bijna-) niets gaat boven een heldere optische zoeker. Denk hierbij aan de Alpha900/850 serie full-frame camera's van Sony. Geen mooier zoekerbeeld dan dat!
Andere nadelen kan ik nauwelijks noemen, of het moest het ruisniveau zijn bij hoge ISO waarden. Door het enorm aantal pixels: 24Mp op 15,2 x 23,5 mm (!) Is het ruisniveau hoger dan wenselijk. Tenminste, als je er van houdt opnames bij 1600 ISO of hoger te maken. Nog geen 10 jaar geleden was 400 ISO al een waarde waar veel fotografen voor terugschrokken. Aan de andere kant: het kan: foto's maken bij 12.800 ISO is zoiets als fotograferen in het kippendonker! Dat bestond vroeger gewoonweg niet.
Al met al: (veel-) meer voordelen dan nadelen, deze nieuwe systeemcamera van Sony. Sony is hier een veelbelovende weg ingeslagen!
Voor een betere indruk van de gemakte foto's: www.harphoto.nl/Cam2Go/index.htmlsony, alpha77, translucent,topcamera,systeemcamera