Photochaining

Photochaining, wat is dat nou weer?   Typisch Amerikaans, dat was mijn eerste reactie toen ik het las: “zomaar” een geheugenkaartje met afbeelding(en) ergens achterlaten.   Toen dacht ik ineens aan een boek dat ik ooit bij een gemaaltje in Amersfoort had gevonden: in een plastic zak, met een code er op en het verzoek het boek na het lezen weer “ergens”achter te laten. De vondst graag melden per e-mail. Ik heb genoten van het boek, ik heb me gemeld én het boek opnieuw vrijgelaten… Nooit meer iets vernomen!   Toch een leuk idee, dat Photochaining, dus ik geef het een kans(je)   Zo werkt het: 1)       maak een of meer leuke foto(s) op een goedkoop (!) geheugenkaartje 2)       maak een notitie (erbij) waarin je het Photchainingconcept uitlegt aan de vinder 3)       geef het kaartje een unieke naam: kijk op www.photochaining.com os jouw keuze nog vrij is 4)       laat het kaartje in een heldere plastic tas achter op een publiek drukbezochte plek Vind je een kaartje: 1)       Bekijk ze (thuis) en stuur er 1 van aan photochaining@gmail.com. Vergeet niet de naam van het kaartje en de vondstplaats te melden in je e-mail, als ook de datum waarop. 2)       Wis de foto)s) en maak nieuwe! 3)       Ga verder zoals hierboven maar wijzig de naam van het geheugenkaartje niet! Na verloop van tijd ontstaat een “track” van jouw kaartje. Leuk toch!  Fun, grappig, spannend