Als ik terugkijk,toen ik begon met fotograferen had ik een 256 kaartje. Ik fotografeerde toen nog in jpeg en kon gnoeg foto's schieten. Op een gegeven moment was een 1 GB kaartje toch handiger nog meer foto's schieten. Toen ging ik over om in Raw te fotograferen en ja dan heb je met 1 GB niet zo heel veel ruimte dus een 2 GB werd aangeschaft.
Ik ging een studio thuis maken en ik bleef foto's schieten dus aan 2 GB had ik nog maar weinig dus een 4 GB kaartje weg gekocht. Vooral met kinderen in de studio schiet je heel veel foto's .Het voordeel is dat je niet hoeft na te denken oh jee straks is mijn kaartje vol en nog erger als je net een Lucky moment heb dat dan net je kaartje vol is.
Nu zat ik al te denken aan een 8 GB kaartje omdat het wel eens voorkomt dat mijn kaartje vol is en ik snel moet gaan wisselen.
In mijn studio merk ik dat veel foto's schiet vooral met kinderen dan moet je inspelen op het moment en schiet je veel foto's ook veel foto's die het net niet zijn.
Als ik buiten ,voor mijn plezier,fotografeer ben ik wat kritischer maak niet overal lukraak foto's van denk toch eerst na over de compositie. Wat ik wel merk is dat ik van iets toch 2 of drie foto's maak voor je weet nooit.
Misschien verhoogt het ook wel de creativiteit in de mens als je meer foto's kan schieten zal je van een voorwerp,plek, mens of wat dan ook misschien meer over nadenken en er meer foto's op andere manieren van gaan maken. Zonder te hoeven denken dadelijk is mijn kaartje vol. Dat merk ik ook bij mijzelf , ik probeer meer uit en thuis kan ik dan alsnog denken dit is niets en ik verwijder het.
Aan de andere kant kan je ook denken mensen denken niet meer zo na voordat ze een foto maken en doen maar omdat ze toch genoeg ruimte hebben. Wat slecht is wissen we wel weer.
Nu las ik zelfs dat er ook een terabyte kaartje is voor de consumentenfotografie en ik denk dat het hier niet mee stopt.
terabyte, geheugenkaartjes